دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی بورد تخصصی اعصاب و روان (روانپزشک) ومشکلات جنسی و مشاوره
دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی بورد تخصصی اعصاب و روان (روانپزشک) ومشکلات جنسی و مشاوره

هنر دوستی با دیگران



1- زود قضاوت نکنیم

قضاوت یعنی با دیدن رفتاری خاص یا شنیدن حرفی از یک نفر به او برچسب نزنیم. تعجیل در قضاوت موجب هلاکت است.

4- تنها از زاویه دید خودمان به مسائل ننگریم

در مواجهه با مسائل ناراحت کننده میتوانیم خودمان را لحظه ای جای طرف مقابل بگذاریم و با خودمان بگوییم اگر من در موقعیت او قرار داشتم چه رفتاری می کردم؟

2-زود نظر ندهیم

با خوب گوش دادن بدون هیچ صحبت و نظر خاصی به طرف مقابل آرامش می دهیم و او می تواند بدون هیچ بحث و جدلی به نتایج برسد.

ارتباط

5- درست مشاهده کنیم

اگر بتوانیم برای بعضی افراد شنونده خوبی باشیم آنها نیز میتوانند رابطه خیلی خوبی با ما برقرار کنند. بعضی افراد با گرفتن تأیید و اعتماد به نفس از طرف مقابل دلگرم می شوند.

 

3- بی جهت انتقاد و سرزنش نکنیم

در بسیاری مواقع دیگران از ما می خواهند در مورد کارهایشان نظر بدهیم یا خود ما مجبور می شویم این کار را انجام دهیم. در این هنگام صحبت ها و نظرات ما نباید توأم با سرزنش و عبارتهای تند باشد چرا که در این شرایط معمولاً طرف مقابل در موضع دفاعی قرار میگیرد. انتقاد و سرزنش تند به منزله حمله به طرف مقابل محسوب میشود.

 

6- زمان مناسبی را در نظر بگیریم

هنگام عصبانیت بهتر است سعی کنیم در مورد مسائل جدی نظر ندهیم و اگر کسی خواست با ما در مورد چنین مسائلی صحبت کند بگوییم «بهتر است  بماند برای زمانی که خستگی ام رفع شد.» همچنین اگر می بینیم کسی عصبانی است بهتر است تا فروکش نشدن عصبانیت او برای صحبت کردن درباره مسائل جدی سراغش نرویم. اگر هم متوجه عصبانیت خود نیست به او گوشزد کنیم که «وقتی آرام تر شدی مفصل صحبت می کنیم.»

 

11- از جانب خود صحبت کنیم

اگر دیگران کار اشتباهی انجام دادند، بهتر است به جای سرزنش دیگران، نظر و دیدگاه خودمان را بیان کنیم؛ مثلاً به جای اینکه بگوییم «فلان کار تو اشتباه بود» بگوییم« من اگر به جای تو بودم این کار را می کردم». بنابراین بهتر است از بیان جمله های امری هم خودداری کنیم؛ به جای « تو باید این گونه باشی» بگوییم «من دوست دارم تو این گونه باشی».

 

9- از پذیرفتن اشتباه و عذرخواهی نترسیم

افراد گمان می کنند اگر بپذیرند که اشتباه عمل کرده اند در رابطه ضرر می کنند و وجهه و اعتبارشان زیر سؤال می رود. اگر خودمان پیش دستی کنیم و اشتباهاتمان را بپذیریم بسیاری از واکنش ها و کشمکش ها تعدیل میشوند. اگر در ارتباط خود این گونه عمل کرده باشیم هنگامی که قصد انتقاد کردن از طرف مقابل را داریم، پذیرش او نیز بالاتر خواهد بود؛ چون ما را فرد منصفی می بیند.

 

8- از کلماتی مانند همیشه و هرگز استفاده نکنیم

هنگامی که از دست کسی عصبانی هستیم، اگر به طرف مقابل می گوییم«تو همیشه این گونه رفتار میکنی» حاصل کلام بار منفی است. برای مثال طرف مقابل می گوید       « من کی همیشه اینگونه بودم» بنابراین بهتر است از عبارت هایی مثل «بعضی مواقع»، «گاهی» و «کم پیش می آید» استفاده کنیم.

 

7- انعطاف پذیر باشیم

بعضی از ما در ارتباطات خود انعطاف پذیر نیستیم و اصرار داریم شیوه ثابتی را در مورد همه آدم ها به کار ببریم. انسان ها از نظر ویژگیهای شخصیتی تفاوتهای زیادی با هم دارند؛ بنابراین اگر در برقراری ارتباط با همه افراد به یک شیوه برخورد کنیم حتماً شکست خواهیم خورد. ممکن است با این شیوه با یک یا چند کس بتوانیم رابطه خوبی برقرار کنیم اما در مورد افراد دیگر این چنین نخواهد بود. در مورد بعضی از افراد اگر موفق به برقراری رابطه ای صحیح نشویم میتوانیم به طور کلی رابطه را با آنها قطع کنیم ولی در روابط کاری و خانوادگی نمی توانیم به راحتی چنین کاری را انجام دهیم.

 


 

10- خوب گوش کنیم

باید توانایی خوب گوش کردن را در خود تقویت کنیم. هنگامی که مشغول گوش دادن به حرف های دیگران هستیم نباید مشغول کار دیگری باشیم. دست کشیدن از کار هنگام شنیدن سخنان دیگری این پیام را به او منتقل میکند که حضور و حواس مان کاملاً در اختیار اوست. اگر نمی توانیم فعالیت را متوقف کنیم باید از طرف مقابل بخواهیم       لحظه ای صبر کند و بعد از تمام شدن کارمان با دقت به حرفهایش گوش کنیم. داشتن تماس چشمی به خصوص هنگام گفت و گو با کودکان و نوجوانان اهمیت زیادی دارد. وقتی از کسی می خواهیم به حرف ما خوب گوش کند؛ یعنی اینکه « زمانی که صحبت می کنم در اختیار من باش!»

 

11- از جانب خود صحبت کنیم

اگر دیگران کار اشتباهی انجام دادند، بهتر است به جای سرزنش دیگران، نظر و دیدگاه خودمان را بیان کنیم؛ مثلاً به جای اینکه بگوییم «فلان کار تو اشتباه بود» بگوییم« من اگر به جای تو بودم این کار را می کردم». بنابراین بهتر است از بیان جمله های امری هم خودداری کنیم؛ به جای « تو باید این گونه باشی» بگوییم «من دوست دارم تو این گونه باشی».

12- از نگاه سنگین به دیگران خودداری کنیم

بسیاری از افراد در گفتگو به ظاهر شخص نگاه می کنند نه به بیان کلمات و برعکس هم صادق است. ممکن است کسی جرأت گفتگو نداشته باشد ولی حق با او باشد. صبر کنید و از نگاه سفیهان اندر عاقلان خودداری کنید که نگاه سنگین بی عدالتی را به دنبال دارد.

13- دو اصل حیاتی

اعتماد: یک رابطه خوب در نخستین گام باید بر پایه اعتماد طرفین ایجاد شده باشد. آنچه اعتماد را خدشه دار میکند و پنهان کاری و نداشتن صداقت است.

عدالت یا برابری: در یک رابطه هر دو نفر باید با هم برابر باشند. اگر از ابتدا، یک طرف رابطه احساس کند درک و جایگاه بالاتری نسبت به طرف مقابل دارد، کیفیت رابطه به تدریج و به طور نامحسوسی کاهش خواهد یافت.

 از نگاه سنگین به دیگران خودداری کنیم

بسیاری از افراد در گفتگو به ظاهر شخص نگاه می کنند نه به بیان کلمات و برعکس هم صادق است. ممکن است کسی جرأت گفتگو نداشته باشد ولی حق با او باشد. صبر کنید و از نگاه سفیهان اندر عاقلان خودداری کنید که نگاه سنگین بی عدالتی را به دنبال دارد.

 

 

 

 

 

 

 

58

                دکتر حسن کرباسی

متخصص اعصاب و روان

مشکلات جنسی، اعتیاد

چهارراه/جنب بازار علی/پاساژ ولیعصر(عج)،طبقه فوقانی، واحد 2

تلفن: 4464242 ـ 4456164-0361 همراه: 09131622363

آدرس اینترنتی :   Drkarbasi32.blogfa.com

نیمه دوم سال 1392

آرام بخشی عضلات و ذهن


آرام بخشی عضلات و ذهن:


علت سختی توجه نکردن به وسوسه ها و رد کردن آنها این است که بدن، ذهن و احساسات در این مسأله درگیر هستند و هنگام استرس یا فشار اجتناب از مصرف دارو می تواند بسیار مشکل باشد. هر فرد چه متوجه باشد یا نباشد به نحوی به اداره استرس می پردازد مثل نادیده گرفتن توهین، دور شدن از یک بحث یا دعوا، بلند شدن از رختخواب هنگامیکه واقعاً احساس افسردگی وجود دارد یا شمردن ده هنگام خشم.
از نظر زیست شناسی بودن و نبودن یک مسأله همزمان اتفاق نمی افتد. یک شخص نمی تواند در یک زمان هم پر تنش و هم آرام باشد. بنابراین به واسطۀ آرام بخشی بدن و ذهن افراد قادر به اداره استرس بدون توسل به رفتارهای منفی خواهند بود که این امر احتیاج به تمرین و تکرار دارد.
آرام بخشی عضلات
در یک وضعیت راحت بنشینید، چشمهایتان را ببندید. به نفس کشیدنتان توجه کنید، نفس عمیق، آهسته و بلند بکشید، سینه تان را بطور کامل پر کنید و نفستان را نگه دارید و رها کنید. حالا پاهای خود را آرام کنید. انگشتهای شصت پایتان در چه وضعیتی هستند؟ با پای چپ شروع کنید و سپس پای راست را آرام کنید. همانطور که هر یک از انگشتها را آرام می کنید بشمارید: 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10.
حالا به قوزک پاهایتان دقت کنید. آهسته هر قوزک را در جهت خود بچرخانید، ابتدا راست و سپس چپ. سعی نکنید پاهایتان را بالا نگه دارید، اجازه دهید تمام وزنتان بر روی زمین باشد. بر نفستان تمرکز کنید. یک نفس عمیق... نگهدارید... و حالا رها کنید. وضعیت ساقهایتان چطور است؟ آهسته ساق چپتان را آرام کنید، حالا ساق راستتان را آرام کنید. همینطورکه تنش از بین می رود پاهایتان در حال سبک شدن و سبکتر شدن هستند. حالا به رانهایتان تمرکز کنید آیا آنها سنگین هستند؟ آهسته            ران راستتان را آرام کنید، نفس عمیق بکشید و رها کنید. حالا ران چپتان را آرام کنید سنگینی پاهایتان کمتر و کمتر می شود.
اکنون به شکمتان دقت کنید، آهسته عضلات شکمتان را شل کنید، بر نفستان دقیق شوید، یک نفس عمیق بکشید... نگهدارید و رها کنید. احساس می کنید سینه تان با هر نفسی حرکت       می کند. با هر نفس تنش و فشار بیشتری از بدنتان خارج میشود. عضلات سینه تان را بعد از هر نفسی آرام کنید.
حالا به شانه هایتان تمرکز کنید آیا آنها تحت فشار هستند؟ آهسته فشار بر شانه هایتان را کم کنید؛ بازوی چپتان را بطور چرخشی حرکت دهید، بعد سراغ شانه راستتان بروید، عضلات بازویتان را آرام کنید. بر ساعدهایتان تمرکز کنید. تنش را از ساعد چپتان بیرون کنید سپس ساعد راستتان را آرام کنید، اجازه بدهید بدون تنش باشد.
به مچهایتان توجه کنید، آهسته مچ چپتان را بچرخانید. سپس مچ راست. دستهایتان بر کف اتاق یا روی پاهایتان سبک و آرام باشند. بر دستهای خود تمرکز کنید. انگشتانتان را یکی یکی آرام کنید. از دست چپ شروع کنید و بعد با دست راست تمام کنید. حالا دستهایتان آرام هستند.
به کمرتان دقت کنید. کمرتان را قوس بدهید و اجازه دهید عضلات پشتتان کشیده شود. حالا رها کنید. آهسته گردنتان را بچرخانید. حالا سرتان سبک و گردنتان آرام است. به صورتتان دقت کنید. با پیشانیتان شروع کنید. هر یک از عضلات چانه، دهان و گونه هایتان را آرام کنید. حالا بر بدنتان تمرکز کنید، اگر در عضله ای تنش احساس می کنید آنرا رها کنید و آرام باشید. شما بطور کلی آرام هستید و فشار از بدنتان خارج شده است.
مراقبه
اولین قدم در مراقبه اطمینان حاصل کردن از وضعیت بدنی راحت است. شما میتوانید با استفاده از زیر انداز روی زمین بنشینید، یا روی صندلی به نحوی که پاهایتان با زمین در تماس باشد.
 راهنماییهای زیر به شما اجازه خواهد داد تا نفسهایتان عمیق و با راحتی بیشتر انجام شود:
-    پشتتان صاف باشد
-    شانه هایتان راحت باشد
-    سرتان به سمت بالا باشد
-    چانه تان شل و آویزان باشد
-    چشمانتان نیمه باز باشد و به نرمی به یک نقطه خیره شوید
-    دستهایتان را به آرامی روی ساق پایتان بگذارید
برای شروع 20 دقیقه مراقبه کافی است و میتوانید یک بار یا دو بار در روز آنرا انجام دهید. معمولاً 15 تا 20 دقیقه طول میکشد تا ذهنتان آرام شود . بنابراین خیلی خوش بینانه در نظر بگیرید. مراقبه بین 20 تا 35 دقیقه طول می کشد. سعی کنید زمانی را برای مراقبه انتخاب کنید که خیلی خسته نیستید.
با نفس عمیق از شکمتان شروع کنید. به آرامی از بینی تان نفس بکشید در حالی که دهانتان بسته است و به بالا و پایین رفتن شکمتان دقت کنید .آرام بنشینید. به نفستان توجه کنید (درون... بیرون....درون...بیرون...)وقتی که احساس کردید افکار پریشان به وجود می آید به آرامی به نفستان تمرکز کنید. نا امید نشوید وقتی ذهنتان به جاهای دیگر میرود آن افکار را دنبال نکنید. گاهی شمردن برای تمرکز مفید است. در تنفس اولیه بشمارید    1 سپس هوا را از ریه خود بیرون بدهید و بگویید 2 دوباره دم بگیرید و بگویید 3 بازدم شماره 4 و.. تا وقتیکه به شماره         10 برسید.اگر شمارش را از یاد بردید یا افکار مشوش به سراغتان آمد شمارش را از ابتدا آغاز کنید.
اجازه دهید افکارتان به راحتی آمدوشد کنند، مثل ابرهایی که تغییر شکل می دهند و در عرض آسمان حرکت می کنند. به افکارتان نچسبید و آنها را به حال خود رها کنید. ممکن است احساس کنید اجزای مختلف بدنتان بخاطر عدم حرکت درد میکند، ابتدا درد را پیدا کنید و روی نفس کشیدنتان تمرکز کنید؛ یا اینکه درد را مشاهده کنید و نفس بکشید (نفس خود را به درون درد بفرستید) درد را کشف کنید و اگر ناراحتی از بین نرفت به آرامی به محل راحت تری نقل مکان کنید.
آرام بخشی ذهن
شروع به آرامبخشی ذهنتان کنید. تصور کنید ذهن شما یک پارچ شیشه ای بزرگ است و همه چیز داخل آن را می بینید. حالا تصور کنید هر فکری که دارید یک مهره رنگی است. رنگهای زیادی در ذهنتان موجود است که چشم را می زند. آرام آرام جلوی حرکت مهره ها را بگیرید. آنها پایین می آیند و در ته پارچ قرار می گیرند. یکی یکی مهره ها را از داخل پارچ درآورید. از مهره های رویی شروع کنید تا به مهره های زیرین برسید. مهره ها را داخل سبدی قرار دهید که در کنار پارچ قرار دارد. وقتی که پارچ خالی شد به سبد نگاه بیندازید. مهره ها روی هم قرار دارند و رنگین کمان زیبایی از رنگها با سایه روشن های زیبا هستند. رنگها را قاطی کنید و رنگ را از داخل سبد به نهری که در کنار شما قرار دارد منتقل کنید. آب، رنگین کمانی از رنگها را احاطه می کند و سپس از بین می رود.
نیمۀ دوم سال 1392؛ تدوین: دکتر حسن کرباسی

آرام بخشی عضلات و ذهن

(شماره56)
پیشرو در فرهنگ پزشکی و اسلامی
کلینیک دکتر کرباسی
متخصص اعصاب و روان
مشکلات جنسی، اعتیاد
تکثیر ممنوع
چهارراه/جنب بازار علی/پاساژ ولیعصر(عج)
طبقه فوقانی واحد 2
تلفن: 55464242 ـ 55456164-031
همراه: 09131622363
آدرس اینترنتی :   Drkarbasi32.blogfa.com