قلبت را دو دستی بچسب، دختر!

هشدار درباره وابستگی عاطفی قبل از ازدواج

قلبت را دو دستی بچسب، دختر!

به چه دلیلی رابطه را شروع می کنند؟
برخی دختران و پسران از ابتدای امر قصد ازدواج ندارند و فقط به چند دلیل رابطه را شروع می کنند:
1. کسب تجربه: این دختران و پسران قصد دارند از رابطه با جنس مخالف تجربه ای به دست بیاورند و از این تجربه نیز لذت می برند. آنها در واقع با وارد کردن جنس مخالف به این بازی روانی، به اهداف ذهنی خود میرسند.
2. پرکردن وقت: برخی از همان ابتدا هیچ میلی به ازدواج ندارند و فقط می خواهند فردی از جنس مخالف کنار خود داشته باشند تا با او وقت گذرانی کنند.
3. نداشتن توان تصمیم گیری: ممکن است افرادی که قدرت تصمیم گیری ندارند، دوست داشته باشند زندگی مشترک تشکیل دهند ولی به دلیل مردد بودن نمی توانند همسری انتخاب کنند.

4. ضربه خوردن از جنس مخالف: پسران و دخترانی که به دلایل گوناگون مثل بی وفایی طرف مقابل از جنس مخالف بیزار شده اند، ممکن است به دلیل خشم درونی، قید ازدواج را بزنند و فقط به قصد انتقام گیری وارد رابطه های آتی شوند.

5. نقش بازی کردن: خیلی از افراد خوب نقش بازی می کنند، کلمات زیبایی به کار می برند و طرف مخالف را مدت های مدید در رابطه ای ساختگی و پر از تزویر نگه می دارند. شناخت این گروه کمی دشوار است. آنها در جنس مخالف وابستگی ایجاد می کنند و با قطع رابطه، باعث آشفتگی روانی او می شوند. این آسیب روانی جدی گاهی حتی مسیر زندگی طرف مقابل را تغییر می دهد.
چگونه می توان آنها را شناخت؟
از آنجا که خانم ها بیشتر تحت تأثیر احساساتشان قرار می گیرند و دلبسته می شوند، لازم است در روابطشان دقت کنند و درایت به خرج دهند. به این نکته ها توجه کنید:
1. اگر جنس مخالف از صحبت درباره ازدواج امتناع و در صورت پیش کشیدن بحث از جانب شما به سرعت حرف را عوض کرد و تمایلی به ادامه آن نداشت، با دقت بیشتری در مورد رابطه تان  فکر کنید و رفتارهای او را زیرنظر بگیرید.
2. اگر طرف مقابلتان در سن 28 یا 30 سالگی است و شرایط ازدواج برایش مهیاست ولی سعی می کند رابطه را مخفی نگه دارد تا خانواده ها از آن چیزی نفهمند، باید بدانید به احتمال بسیار زیاد قصد ازدواج ندارد و قول و قرارهایش دروغ است.
3. صرف هزینه در یک رابطه اهمیت زیادی دارد. وقتی دو نفر همدیگر را دوست دارند، حتماً باید    هزینه ای را به خرید هدایا برای هم اختصاص دهند. اما نوع هزینه کردن طرف مقابل، می تواند(به خصوص به خانم ها) نشان دهد طرف مقابلشان علاقه مند است یا نه و وعده و وعیدها چقدر واقعی است.
4. طرفین باید زمانی را برای با هم بودن اختصاص دهند و حتماً همدیگر را حضوری ملاقات کنند. اگر یکی از آنها تمایلی به دیدار نداشته باشد، یعنی تعهدی در کار نیست و فرد مقابل اهمیت چندانی در      زندگی اش ندارد.
چه کسانی بیشتر فریب می خورند؟
اغلب فریب خوردگان دختران هستند؛ دخترانی که فکر می کنند از سن ازدواجشان گذشته و دیگر کسی آنها را انتخاب نمی کند. آنها از ترس اینکه نتوانند ازدواج کنند، بسیاری از خصوصیات طرف مقابل را نادیده میگیرند و معمولاً وابستگی زیادی هم به    جنس مخالف دارند.

چگونه وابسته نشویم؟
بهتر است رابطه ها در حد منطقی باقی بماند و به احساس و عاطفه نرسد و خانواده ها را از وجود فرد جدید در زندگی مطلع کرد.
چقدر باید فرصت داد؟
فرصت باید 6 تا 9 ماهه باشد، زیرا این مدت برای شناخت کافی است. این شناخت حتماً باید در چارچوب خانواده باشد. اگر رابطه دوستی قبل از ازدواج از این مدت فراتر رود، مشکل آفرین خواهد شد. با این کار رابطه دیگر زیبایی و جذبه قبل را نخواهد داشت و این شروع برای زندگی مشترک خوب نخواهد بود.
کی باید مشاوره گرفت؟
در برخی موارد بررسی به وسیله مشاور ازدواج انجام می شود. پسرها و دخترها بعد از 2 تا 3 جلسه ملاقات با یکدیگر، بهتر است تحت نظر مشاور خانواده قرار گیرند تا آگاهی های لازم را به آنها بدهد.

قلبت را دو دستی بچسب، دختر!
 
 (شماره42)
پیشرو در فرهنگ پزشکی و اسلامی
کلینیک دکتر کرباسی
متخصص اعصاب و روان
مشکلات جنسی، اعتیاد
تکثیر ممنوع
چهارراه/جنب بازار علی/پاساژ ولیعصر(عج)
طبقه فوقانی واحد 2
تلفن: [phone] ـ 55456164-031
همراه: [phone]
آدرس اینترنتی :   Drkarbasi32.blogfa.com

از چه سنی میتوان کودکان را در خانه تنها گذاشت؟

معمولاً کودکان قبل از شش ماهگی ترس چندانی از تنهایی ندارند و کمتر صدایی باعث بیدار شدن آنها از خواب خوش میشود اما از شش، هفت ماهگی به بعد تمامی صداهایی که در خانه یا خارج از آن به گوش می رسد- مثل صدای ماشین ها، زنگ در یا زنگ تلفن- می تواند او را از خواب بپراند.

اگر فرزند شما ده، دوازده ماهه تا سه، چهار ساله است و توان راه رفتن دارد، حتی وقتی خواب است نباید او را تنها بگذارید. چون اگر از خواب بیدار شود ممکن است تلاش کند از تخت پایین بیاید و به خود صدمه بزند.

از سه، چهار سالگی به بعد می توانید از فرزندتان بپرسید که آیا میتواند چند دقیقه ای تنها باشد یا خیر؟ باید او را آزاد بگذارید تا خود جواب دهد و به پاسخ او احترام بگذارید. نباید با فشار یا تحمیل، کودک را مجبور کرد در خانه یا ماشین تنها بماند.

از پنج، شش سالگی به بعد می توان برای چند دقیقه کودک را در خانه تنها گذاشت اما باید به او یاد بدهید در صورت لزوم با شما یا یکی از همسایگان تماس بگیرد.

از هفت سالگی به بعد کودکان می پذیرند که تنها باشند اما چون دوست دارند تمامی مسائل را تجربه کنند باید تمامی احتمالات را پیش بینی کرد و جلوی حوادث ناگوار احتمالی را گرفت.

لازم است درب آشپزخانه و حمام را قفل کنید و از همسایه قابل اعتماد بخواهید مرتب سری به فرزندتان بزند.

فراموش نکنید به هیچ عنوان نباید کودک زیر ده سال را شبها تنها گذاشت. حتی برای 2-1 ساعت و با کنترل کردن به صورت تلفنی یا موبایل نباید کودکان را تنها گذاشت.

چه خطراتی کودکان را تهدید میکند؟

آسیب دیدن چشم در پی برداشتن چاقو یا قیچی، آتش سوزی و سوختگی به دنبال بازی با کبریت، خفگی یا یک عمر وابستگی بیمارگونه به اطرافیان به دلیل ترس از تنهایی می تواند نتایج تنها چند دقیقه سهل انگاری و تنها گذاشتن کودکان در خانه باشد؛ پس لازم است در رابطه با این موضوع عاقلانه تر و با دیدی باز تصمیم بگیرید.

اگر قصد دارید حتی برای چند دقیقه فرزند خود را تنها بگذارید تمام مسائل و حوادثی را که ممکن است برای شما یا او بوجود آید، پیش بینی کنید.

وسایل خطرناک را در دسترس کودک قرار ندهید. بهتر آن است که از همسایه یا یک شخص قابل اطمینان بخواهید سری به فرزندتان بزند زیرا ممکن است مسائلی سبب دیر رسیدن شما شود.

بنابراین تنها گذاشتن فرزندان دو نوع زیان دارد:    1- زیان جسمانی: سقوط، آتش سوزی 2- زیان روحی: احساس اضطراب و جدایی و ترس از تنهایی

نباید از یاد ببرید که والدین از لحاظ قانونی مسئول امنیت کودکشان هستند و هر نوع بی احتیاطی در قبال او جرم محسوب می شود.

برای چند لحظه کودک خود را تنها گذاشتن ممکن است حوادثی غیرقابل پیش بینی بوجود آورد. پدرم در خاطرات شبهای زمستانی که ما در دوران کودکی دوست داشتیم، آنها را بشنویم بیان میکرد که خواهر با یک فرزند پسر جدا شده بود. پدرش استاد بنا بود  وچون زن نداشت کودک را با خود به بنائی می برد. فرزند در کنار کارگران روز را به پایان می رساند. یک روز استاد بنا مشغول ساختن سقف بود که کودک برای تجسس به بالای سقف می آید و استاد بنا اسماعیل عمرانی به کارش ادامه میدهد که ناگهان کودک  از بام سقف به پائین سقوط می کند و جان می سپارد. چه غریبانه این کودک در غیاب مادر و غفلت پدر عمرش به پایان میرسد. تنها گذاشتن کودک حتی برای یک لحظه هم ممکن است منجر به مصیبتی عظما گردد.

مادری بر اثر افسردگی مراجعه کرده و سرگذشت غمناک خود را اینگونه آغاز نمود: در یک روز آفتابی  برای چند دقیقه فرزندم را در خانه تنها گذاشتم و رفتم به مغازه نانوائی که نان بخرم. وقتی برگشتم فرزندم را ندیدم و هر چه صدا زدم او را نیافتم. کنار حوض آمدم و و دیدم کودک ته حوض است. پریدم داخل حوض و به سرعت آنرا بیرون آوردم. سرازیر کردم و مرتب دست بر پشتش می زدم تا آبها خارج شود. فریاد زدم اما صدائی برنیامد. دوان دوان او را سمت اورژانس بردم. ولی متأسفانه بعد از چند لحظه گفتند که فرزند شما علائم حیاتی ندارد و از دست رفته است.

انشاالله چنین حادثه های تاریخی به معرض ظهور نرسد و در مراقبت از فرزندان خود چه در منزل و چه بیرون از آن دقت عمل داشته باشید.

نیمه اول سال 1393

از چه سنی میتوان کودکان را در خانه تنها گذاشت؟

 (شماره41)

این پمفلت جهت آگاهی شماست و توزیع و تکثیر آن ممنوع می باشد.

پیشرو در فرهنگ پزشکی و اسلامی

کلینیک دکتر کرباسی

متخصص اعصاب و روان

مشکلات جنسی، اعتیاد

چهارراه/جنب بازار علی/پاساژ ولیعصر^(عج)

طبقه فوقانی واحد 2

تلفن: [phone] ـ 55456164-031

همراه: [phone]