دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی بورد تخصصی اعصاب و روان (روانپزشک) ومشکلات جنسی و مشاوره
دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی متخصص اعصاب و روان (روانپزشک)

دکتر حسن کرباسی آرانی بورد تخصصی اعصاب و روان (روانپزشک) ومشکلات جنسی و مشاوره

بارداری و سرطان پستان


بارداری و سرطان پستان


توده های فیبروکیستیک پستان مانع بارداری اند؟


50 درصد زنان در سنین باروری توده های فیبروکیستیک در پستان دارند.

1.       بارداری چه تغییراتی در بافت پستان ایجاد میکند؟

با شروع بارداری تغییرات زیادی در پستان های مادر به وجود می آید. در این دوران مجاری و غدد شیری تحت تأثیر هورمون هایی مثل استروژن، پروژسترون و پرولاکتین رشد میکنند. تقریباً همه خانم های باردار متوجه بزرگی، سنگینی و گاهی درد پستان می شوند. برجستگی هایی نیز در اطراف و هاله آن به وجود     می آید. خروج ترشح های آبکی از نوک آن غیرطبیعی نیست و همه این تغییرات برای این است که پستان برای شیردهی به کودکی که در راه است، آماده شود. پس پستان مادر باردار متراکم تر و بزرگ تر است. این تراکم ممکن است باعث شود نتوانیم یک توده غیرطبیعی را از بافت طبیعی تشخیص دهیم. بنابراین درخواست سونوگرافی از پستان قبل از بارداری کاملاً علمی است تا پزشک شناختی درباره بافت آن پیدا کند اما وجود  توده های فیبروکیستیک در پستان ها نگران کننده نیست.

2.       خانم هایی که پستان های فیبروکیستیک دارند برای کاهش درد و ناراحتی چه باید بکنند؟

به توصیه های پزشک خود توجه کنند. این نوع توده ها باید سونوگرافی، ماموگرافی و در صورت نیاز نمونه برداری شوند، سینه بندهای مناسب در ساعتهای روز برای حمایت از بافت پستان برای کاهش درد توصیه میشود. هنگام خواب نیز بهتر است سینه بند بپوشند چون این کار باعث کاهش حرکت پستان و کاهش درد خواهد شد. معمولاً به این خانم ها توصیه میشود که میزان نمک   مصرفی شان را کاهش دهند، مایعات زیاد بنوشند، مصرف کافئین را به حداقل برسانند (کافئین در قهوه، چای، کولا و شکلات وجود دارد)، مصرف غذاهای چرب را محدود کنند، به هیچ وجه سیگار نکشند، با نظر پزشک ویتامینE و ویتامین های گروهB استفاده کنند، ورزش کنند و تکنیک های کاهش استرس را بیاموزند. اگر هیچ یک از این روش ها مؤثر واقع نشد، داروهای هورمونی تجویز میشود.

چکاب سرطان پستان:

بسیاری از بیماری ها  قبل از اینکه علایم خود را در بدن واضح نشان بدهند تا بیمار از وجود آنها آگاه شود، مدتی نهفته و بدون علامت هستند. بعضی بیماری ها هم به دلیل ناشناخته بودن علتشان، قابل پیشگیری نیستند اما میتوان با تشخیص به موقع آنها قبل از استقرار کامل بیماری و بروز عوارض جدی درمانشان کرد. مثلاً افزایش فشار خون ، قند، چربی خون و کبد چرب در بسیاری موارد ابتدا بدون علامت است و این 4 بیماری ممکن است بی سرو صدا به تخریب عروق قلبی و ارگان های بدن مشغول باشند و فقط وقتی فرد متوجه بالا بودن فشار خون، چربی یا قند و کبد چرب در بدن خود شود که علایم قلبی- عروقی یا مغزی آن بارز شوند و آن موقع برای درمان خیلی دیر است. به همین دلیل توصیه میشود افراد برای کنترل قند، چربی، فشار خون و کبد چرب هر سال یک بار آزمایش خون بدهند تا در صورت افزایش آن به موقع متوجه شوند و درمان را شروع کنند. این کار معنی «چکاب» است. از چکاب های مخصوص بانوان میتوان به «پاپ اسمیر» یا «تست سرطان دهانه رحم» اشاره کرد که با آن میتوان بیماری سرطان رحم را در مراحل اولیه و قابل درمان تشخیص داد و حتی بدون عمل جراحی درمان کرد. تست «سرطان پستان» و  تست «سرطان کولون» (بررسی روده بزرگ در خانم ها و آقایان بالای 50  سال) هم جزو چکاپ های  مهم اند. در مورد سرطان پستان هیچ چیز جای یک معاینه کامل و دقیق به وسیله پزشک را نمی گیرد اما همه خانم ها باید در بهترین زمان ممکن، یعنی بعد از پایان عادت ماهانه نیز با انجام خودآزمایی پستان به تشخیص زودرس مشکلات احتمالی پستان های خود کمک کنند. این خودآزمایی بسیار ساده، 2 مرحله دارد؛ نگاه کردن به ظاهر پستان که باعث مشاهده علایم ظاهری میشود و لمس کردن که در صورت وجود توده، تشخیص داده میشوند. برای این منظور، ابتدا جلوی یک آینه بزرگ بایستید و به پستان های خود در 4 حالت (دست ها در کنار بدن آویزان و خم شده به جلو، دست ها بالای سر، دست ها به کمر زده،) به دقت نگاه کنید و در صورت وجود هر گونه علامت غیرعادی مانند فرورفتگی پوست، فرورفتگی نوک پستان یا زخم های مزمن یا پوسته پوسته شدن نوک پستان یا حالت پوست پرتقالی پستان به پزشک مراجعه کنید. سپس به پشت بخوابید و دست سمتی را که میخواهید معاینه کنید، زیر سر بگذارید و با قسمت نرم بند آخر انگشتان دست مقابل، تمام پستان را معاینه کنید. نسج پستان را به آرامی روی قفسه پستان با حالت دورانی بلغزانید. سپس نسج پستان را مانند یک ساعت در نظر بگیرید و دستتان را مانند عقربه ها روی آن حرکت داده و تمام قسمت های آن را معاینه کنید.  در انتها نیز   نوک پستان را به آرامی فشار دهید تا از بودن یا نبودن ترشحات مطمئن شوید. در صورت لمس توده یا هر نوع سفتی در پستان یا ترشح از نوک پستان، بدون نگرانی به پزشک مراجعه کنید زیرا معمولاً این علامت ها مربوط به بیماری های خوش خیم هستند و درمان آنها بسیار راحت است.

از سرطان نترسید چون اگر خدای ناکرده وجود داشته باشد، دیر مراجعه کردن جز مرگ زودرس نتیجه ای ندارد.

آنجلینا جولی، هنرپیشه آمریکایی افشا کرد اوایل امسال پس از اینکه آزمایش خون اش نشان داد از لحاظ ژنتیکی مستعد سرطان پستان است، تحت عمل ماستکتومی (جراحی برداشتن پستان) دوطرفه قرار گرفته است. جولی حامل نسخه معیوب ژنی به نامBRCA1 بود که پزشکانش تخمین زده بودند خطر          سرطان پستان را در او 87 درصد و خطر سرطان تخمدان را 50 درصد بالا می برد. انتظار می رود این هنرپیشه در ماه های آینده تحت عمل جراحی برای برداشتن رحم و تخمدان ها هم قرار بگیرد. افرادی که ژن معیوب BRCA1و BRCA2دارند باید برای برداشتن سینه مراجعه کنند.

6 توصیه کلیدی برای کاهش خطر سرطان  پستان :


1- انجام ماموگرافی در سن40 سالگی: زنان باید در سن 40 سالگی      تست ماموگرافی انجام دهند. هر چند معاینات ماموگرافی در درمان یا پیشگیری از سرطان پستان نقشی ندارد اما به تشخیص زودهنگام بیماری و قبل از بروز علائم آن کمک می‌کند. تشخیص سرطان در این شرایط تاثیر چشمگیری در کنترل بیماری دارد.

2- دنبال کردن رژیم غذایی سالم و کنترل وزن: انجمن سرطان آمریکا همواره توصیه می‌کند که رژیم غذایی غنی از میوه، سبزی، فیبر خوراکی و غلات سبوس‌دار برای مقابله با سرطان بسیار مفید است. رژیم غذایی پرچرب منجر به چاقی و اضافه وزن می‌شود که از فاکتورهای خطرزای اصلی در بروز و تشدید سرطان پستان است.

3- فعالیت و تحرک بدنی کافی: مطالعات نشان می‌دهد که تحرک و فعالیت بدنی به اندازه کافی از عوامل موثر در کاهش خطر سرطان پستان در زنان است. بر همین اساس زنانی که در هفته 10 تا 19 ساعت ورزش می‌کنند، در طول سال‌های باروری و پس از یائسگی30 درصد کمتر با خطر ابتلا به سرطان پستان مواجه می‌شوند.

4- پرهیز از مصرف الکل و دخانیات: بررسی‌ها نشان می‌دهد که مصرف الکل از عوامل موثر در افزایش خطر سرطان پستان است. هر چه مقدار مصرف این قبیل نوشیدنی‌ها بیشتر باشد احتمال ابتلا به این سرطان نیز تشدید می‌شود.

5- سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پستان: به گفته پزشکان،                    20   تا30 درصد افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پستان دارند به این بیماری دچار می‌شوند. امروزه برای زنانی که حامل یک ژن جهش یافته       سرطان پستان هستند، گزینه‌های موثری برای کاهش خطر ابتلا به این سرطان به میزان چشمگیری موجود است. دخترانی که مادر یا خاله اشان یا مادربزرگشان سرطان پستان یا رحم و تخمدان داشته اند باید زودتر از حدود 30 سالگی برای بررسی سینه ها به متخصص زنان مجرب مراجعه کنند.

6- درمان ضایعات: هر نوع توده یا کیست موجود در سینه، زنگ خطری برای افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه است. اگر در  نمونه برداری از بافت سینه، سلولهای مشکوک و ناهمگون با بافت طبیعی سینه دیده شود، خطر ابتلا به سرطان سینه تا پنج درصد افزایش می یابد. پس باید هر چه سریعتر به درمان ضایعه بپردازیم.

خلاصه:


1-      هر گونه تغییر در نوک و شکل پستان را جدی بگیرید.

2-       هر گونه ترشح و سفتی در نوک پستان مخصوصاً خونابه بسیار مهم است.

3-      هر گونه لمس غده در سینه ها و زیر بغل ها باید هر چه سریعتر به پزشک زنان مراجعه شود.

4-      عدم تقارن هر دو پستان بسیار مهم است

5-       ماموگرافی از سن چهل سالگی هر 3-2 سال باید انجام گیرد.

6-      ورزش مصرف سبزیجات، آب فراوان و عدم استفاده از نمک، شکر، شیرینی و چربی ها و سرخ کردنی، فست فودها برای جلوگیری از سرطان زنان مؤثر است.

 

نیمۀ اول سال 1393؛ تدوین: دکتر حسن کرباسی

 

بارداری و سرطان سینه

 

http://upload7.ir/images/20425878703549906292.jpg

 

(شماره 72)

این پمفلت جهت آگاهی شماست و توزیع و تکثیر آن ممنوع می باشد.

کلینیک دکتر کرباسی

متخصص اعصاب و روان

مشکلات جنسی     اعتیاد

چهارراه -جنب بازار علی- پاساژ ولیعصر (عج)

4 الی 10 شب

تلفن: 4464242-4456164

همراه: 09131622363

نقش والدین در تربیت دینی


نقش والدین در تربیت دینی



«اُدْعُ اِلی سَبیلِ رِبّکَ بِالحِکمهً وَ المَوعِظَهِ الحَسَنَهِ وَ جادِلهُم بِالَّتی هیَ اَحْسَن»(سوره مبارکه النحل آیه 125):ای‌رسول ‌ما، ‌خلق ‌را به حکمت و موعظه نیکو به راه خدایت دعوت کن و با بهترین طریق با اهل جدل مناظره کن.

مقدمه
پیش از ورود به اصل موضوع، توجه به چند نکته در ارتباط با بحث تربیت و هدایت جامعه ضروری به نظر می‌رسد:
1.  باید توجه داشت که انسان، محصول زمان خود و فرهنگ و سنت و ارزش‌های حاکم بر آن محدوده زمانی است. افکار و اندیشه او بیش از آنکه متأثر از خانواده باشد، در انحصار رسوخ و نفوذ یافته‌های فکری محیط اجتماعی اوست. بنابراین سخن گفتن از تعلیم و تربیت و تبلیغ، بدون در نظر گرفتن عوامل محیطی و ساختار اجتماعى، راه به جایی نخواهد برد. به دیگر سخن باید زمان و دورانی که در آن زندگی می‌کنیم، خوب بشناسیم و بدانیم دین و مذهب در دوران معاصر چه جایگاهی دارد و پایگاه اجتماعی و سیاسی مسلمانان در جهان چگونه است. طبیعی است که شناخت ما از جریان‌ها و تفکرات موجود در حیطه اجتماع خودی و نیز درک صحیح اوضاع جهان معاصر، کمک بسیار زیادی می‌کند که راه را بهتر و سریع تر طی کنیم و به اهداف متعالی دست یابیم. در واقع دانستن بیشتر به فهمیدن بیشتر و بهتر و فهمیدن بهتر به برنامه‌ریزی اندیشمندانه‌تر و سرانجام استنتاج مطلوب تر منتهی خواهد شد.

2. هر ملتی به گونه‌ای خاص می‌اندیشد، بدین معنی که شیوه‌ تفکر آنها، ملاک ها و مشخصه‌های خاص خود را دارد. روش فکر کردن هر ملّت، پیامدهای مهمی در سرنوشت اجتماعى، سیاسی و اقتصادی آن دارد. فهم این روش تفکر به صورت بالقوه می‌تواند زمینه‌های اصلاح در عرصه‌های مختلف را به ارمغان آورد. هر ملت به همانگونه که می‌اندیشد زندگی نیز می‌کند. فهم اینکه مغز یک ملت با چه روشی نظم می‌یابد یا دچار بی‌نظمی می‌شود از اهمیت ویژه‌ای در شناخت پیش‌بینی آینده‌ او برخوردار است؛ مثلاً بررسی بعد تخیلی و تأثیر آن در تفکر، نشان‌دهنده‌ آن است که تخیل در کشور ما نسبت به سایر اصول فکری وجه غالب تری دارد. زمانی که فرد از قوه استدلالی و عقلی خود استفاده نکند، جای تفکر را سلیقه، احساسات، تعصب، جو‌پذیرى، تجربیات فردی و نیز خصلت پر شدن، توسط دیگران می‌گیرد.

3. در دوره‌ای که از آن به عنوان عصر ارتباطات نام برده می‌شود، هجوم گسترده اطلاعات از طریق عناصر ارتباطی نظیر تلویزیون، ماهواره و به خصوص رسانه‌های دیجیتالى، آنچنان وسیع و بی‌محابا است که که با بهره‌جویی صرف از کارکرد تبلیغ سنتی نمی‌توان به طرد و ردّ آفت های ناشی از آن هجمه دلخوش بود، و نه آنکه می‌توان تبلیغ دین را هم راستا و همداستان با شیوه و مسلک تبلیغ‌های غربی یا پروپاگانه قرار داد. چرا که تبلیغ اسلامی یعنى؛ «فراگرد انتقال پیام اسلامی از سوی فرستنده (با شرایط و ویژگی‌هایی که اسلام تعیین کرده است) برای گیرنده (همه‌ مردم، مسلمانان، مؤمنان و ...) با هدف آموزش یا برانگیختن مخاطب برای انجام یک عمل معین به شرط آنکه در گیرنده‌ پیام با معنی مورد نظر فرستنده‌ پیام، مشابهت معنی ایجاد شود.»

عناصر تبلیغی دینی


1.تشویق به تفکر

«و انزلنا الیک الذکر لتبیّن للناس ما نزل الیهم و لعلهم یتفکرون.»  
آنچه که از معنی آیه فوق استنباط می شود، آن است که خداوند وظیفه تبیین دین و شریعت را بر عهده پیامبر اکرم(ص) قرار داده است و این بدان معنی است که پیامبر(ص)، علاوه بر ابلاغ، به تبیین و تفهیم آیین اسلام نیز مبادرت می ورزیده است و ادامه آیه بیانگر آن است که خداوند از ابلاغ و تبیین دین؛ «و لعلهم یتفکرون» را انتظار دارد.

خداوند، تعبد بی پشتوانه عقل و اندیشه را نمی خواهد. لذا از مسلمانان می خواهد که در بیانات الهی و روشنگری هایی که پیامبر(ص) انجام داده، اندیشه کنند؛ زیرا پذیرشی که پس از دریافت صحیح و تفکر و تأمل باشد ارزشمند است و دوام دارد و در روح انسان رسوخ می کند. صرف تعبد اگر چه در حد خودش یک ارزش است؛ اما آن ارزشی که اسلام به آن بها می دهد نیست.»  بر این اساس، مبلغ دین که خود وام گیرنده شأنیت تبلیغ از پیامبران الهی است، علاوه بر ارائه و اطلاع رسانی درخصوص آموزه های دینی، وظیفه تشریح و توضیح و تشویق به تفکر و تعقل را نزد مخاطب خود دارد؛ چرا که هدف نهایی آیه فوق؛ «لعلهم یتفکرون» است. خداوند نفرمود: لعلهم یتعبدون و یا لعلهم یتسلّمون. این مطلب نکته بسیار مهمی است که مبلغین می بایست توجه خاصی نسبت به آن مبذول دارند و اساساً پذیرش تعقلی دین بر پذیرش تعبدی آن شرافت و برتری دارد.

 

2. حکمت

« ادع الی سبیل ربک بالحکمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتی هم احسن».

در این آیه خداوند حکیم، واژه حکمت را به صورت مطلق بیان فرموده و هیچ قیدی برای آن قرار نداده است. چنانکه در آیه دیگری می فرماید

«و من یوتی الحکمة فقد اوتی خیراً کثیرا ً»:به هر کس حکمت اعطا شود همانا خیر بسیار هدیه گردیده است.

« دین در ذات و جوهر خود بر حکمت استوار است.» به عبارت دیگر این صرفاً در حد یک انتخاب ساده و تمرین یک رفتار خلاصه نمی شود. پذیرش دین نیازمند درک ابعاد حکمت آمیز و خردمندانه آن است. این مهم از نظر ماهیت با آنچه در تبلیغات به معنای مرسوم جاری است کاملاً متفاوت می نماید. تبلیغ دینی در طراحی روش ها و اصول خود و نیز در بهره برداری و سازماندهی امکانات خود باید طرفی مناسب با این ویژگی بیابد.»

راغب اصفهانی، فیلسوف و لغت شناس قرن پنجم هجری میگوید:« الحکمة اصابه الحق فبالعلم و العقل »

حکمت، اصابت و رسیدن به حق به وسیله علم و عقل است.
سخنرانی و تبلیغ نیز می بایست از نظر شیوه و محتوا حکیمانه باشد و مبلغ در صورتی می تواند داعی الی الله باشد که بر شیوه و سیاق حکیمانه سخن گوید و عمل نماید. این موضوع یعنی رسیدن به حکمت و عالمانه و عاقلانه تبلیغ نمودن در عصر حاضر از اهمیت بسیار بیشتری برخوردار است؛ چرا که در عصری که انفجار اطلاعات و ارتباطات به شکل متنابهی افزایش یافته و سطح افکار عمومی به مقیاس قابل توجهی بالا رفته است، دیگر نمی-توان تنها به دانسته های سنتی و دیکته شده بسنده نمود؛ زیرا با وجود اطلاعات و دانسته های بسیار نزد مخاطبان، تنها ارائه سخنان و اطلاعات حکیمانه و بر معیار حکمت است که می تواند از سوی آنان مقبول واقع گردد. بدین جهت مبلغ موظف است که بسیار مطالعه کند و بیندیشد و سپس به دقت و حساب سخن گوید.

علت اینکه خداوند انبیا را از بعد عقلانی و ظرفیت فکری در سطحی برتر و بالاتر از دیگران قرار داده است، بی شک به خاطر این است که مردم را بر موازین عقل و عواطف رهبری کنند. ناطقی که می خواهد به اقتضای حکمت سخن گوید باید از نظر معلومات بر ذوق و اندیشه خویش مسلط باشد.

امام علی(ع) می فرماید:« الحکمة ضالة کل مؤمن فخذوها ولو من افراه المنافقین »

حکمت، گمشده مؤمن است، پس آن را دریابید ولو از زبان منافقین باشد.

همچنین می فرماید:« ضالة العاقل الحکمه فهو احق بها حیث کانت»
گمشده هر خردمندی حکمت است و عاقل به آموختن حکمت در هر کجا باشد سزاوارتر از دیگران است.

3. موعظه

از دیگر عناصر اثربخش و کلیدی تبلیغ، وعظ و اندرز مخاطبان بر روال و مشی نیک و پسندیده است. چنانکه قرآن کریم واژه حکمت را علی الاطلاق و بدون توصیف به کار برده است اما در خصوص «موعظه» آن را به وصف «حسنه» متصف ساخته است. موعظه نیکو، موعظه آگاهانه است و موعظه آگاهانه، پندی است که با موازین عقل و احساس سازگار باشد و مراتب و شرایطی دارد که هر کس را توانایی تحمل و تکافل آن نیست.

امیرالمؤمنین علی7 فرمود:« نصحک بین الملأ تقریع»

نصیحت یک انسان در بین مردم به منزله کوبیدن وی است.

بی شک، ضربه زدن به حیثیت و شخصیت مسلمانان در حین سخنرانی موعظه نیست. اگر لحن موعظه به صورتی باشد که ایهام تزکیه نفس از آن برخیزد، ناروا و بی اثر است. به عنوان مثال بگوید: «شما که می خواهید آدم بشوید... »

یعنی من آدم شده ام یا دیگر آنکه مستقیماً موعظه نکند، بلکه در لفافه روایات و آیات و یا از زبان دیگران منظور خویش را بیان نماید. مثلاً بگوید؛ فلان استاد اخلاق چنین می فرمود ..... یا در قرآن کریم و نهج البلاغه چنین آمده است.

نکته دیگر در این حیطه، اشعار به این موضوع است که هر یک از شیوه های تبلیغ (حکمت،موعظه ،مجادله) به واسطه اختلاف افکار و تفاوت روحیّات برای هر گروه از افراد، متفاوت و مخصوص خواهد بود به گونه ای که مثلاً در مورد اشخاصی که از علم و اطلاع چندانی برخوردار نیستند و یا بهره اندکی از علم دارند ولی به اصول دین معتقدند و قلبشان برای پند و اندرز مستعد است، باید به جای بهره گیری از روش های خشک علمی و فلسفی، میبایست از روش های دیگری نظیر موعظه استفاده نمود.

البته آنچه مورد نظر قرآن کریم می باشد به کار بردن تلفیقی از سه شیوه مذکور است، هر چند که برای عده بسیاری از مردم، استفاده از روش های علمی و بهره جویی از جنبه های تعقلی و تفکری، شاید چندان خوشایند نباشد، اما از این نکته هم نیز نبایستی مغفول ماند که عصر کنونی، عصر ارتباطات و انفجار اطلاعات است و بسیاری از مردم حتی در قصبات و دورترین و محروم ترین نقاط کشور از ابزارهای اطلاع رسانی بهره مند شده اند و یا آنکه قابلیت و امکان برخورداری را دارا میباشند. از سوی دیگر سطح سواد در کشور، نسبت به گذشته جهش چشمگیر و قابل ملاحظه ای داشته است به گونه ای که اکنون بر طبق آمار و ارقام موجود، حدود 90٪ از مردم کشور با سواد بوده و بسیاری از جوانان ما هر ساله در صف راهیابی به دانشگاه با یکدیگر به رقابت می پردازند؛ به همین جهت تأمل و توجه نسبت به بازکاوی روش ها و شیوه های تبلیغی از اهم و مصادر فعالیت های موجود در زمینه روزآمد نمودن نگرش های تبلیغی می باشد. ضمن آنکه نمی توان انکار نمود که همگان نیاز به موعظه دارند؛ زیرا موعظه به عنوان اقناع فکری مطرح نیست، بلکه راهی است برای اینکه مسئله مورد نظر به لحاظ فکری مورد توجه قرار گیرد. بسیاری از قضایایی که انسان در زندگی خود با آن مواجه می شود، چندان جلب توجه نمی نماید مگر اینکه واجد نفع و ضرری باشد. به ویژه آنکه زندگی ممزوج با تکنولوژی امروزین، آنچنان انسان ها را به کسب منافع مادی نقد و دفع ضررهای هم راستای آن مشغول ساخته و ذهن و روح آنها را با خود درگیر نموده که دیگر مجالی برای تفکر و تأمل پیرامون جنبه های غیر مادی زندگی نظیر اخلاقیات، توجه به حق الناس و یا خودسازی درونی باقی نگذاشته است.

با این توضیحات، موعظه وسیله ای می شود برای احیا و یا تقویت انگیزه های درونی افراد و زدودن گرد و غبار فراموشی از روی آنها. در حقیقت موعظه؛ نقبی است به قصه دنیا و آخرت و یادآوری و توصیف حال گذشتگان، تا انسان مادی امروز به یاد آورد که اعمال و افعال او در این دنیا هر آنچه که باشد، عواقب و ماحصلی در دنیای آخرت به جای خواهد گذاشت. موعظه، یادآوی دائمی مرگ است تا انسان فراموش نکند که روزی خواهد مرد.

به همین جهت، نگرش انسان نسبت به اعمالش تغییر می یابد و همواره اعمال خود را در موازنه و مرابطه با مرگ و قیامت مینگرد و این موضوع به انسان اجازه نمی دهد که به راحتی تسلیم آرزوهایش شود و در نتیجه در صدد تصحیح انحرافات خود  بر می آید.

نکته بسیار مهم دیگر پیرامون کاربرد وعظ، آن است که پذیرش دین در وهله نخست و بیش از هر عامل دیگری نیازمند دلدادگی و سرسپردگی است. دین در انسان متبلور نمی شود مگر آنکه ایمان قلبی در او محقق گردد. با این توصیف با ترویج صرفاً عقلانی دینی، قلب به اختیار در   نمی آید و ضروری است تا برای دین، محمل ایمانی یعنی قلب نیز مدّنظر قرار گیرد. از آنجا که نگرش اسلام همواره متکی بر حق و حقیقت است و خود را به صورت دائم با آن موزون میکند و از آنجا که فطرت تمامی انسان ها بر حقگرایی بنا نهاده شده است هر چند که به زنگار غلیظ دروغ و فریب، آلوده شده باشد، در نهایت اندیشه دینی در قرائت و تبلیغی شفاف به خودی خود قادر است زاویه های پنهان روح آدمی را فتح کند و او را به فطرت حقگرایی خود رجعت دهد.

اگر هر کاری خدائی باشد رنجی ندارد مانند مادری که در دل نیمه های شب از خواب شیرین برمی خیزد و با راه رفتن و لالائی خواندن فرزندش را خواب کرده و یا به او شیر میدهد و آرامشش میدهد. اگر کار خدائی نباشد دچار عصیان میشود در حالیکه با کار سخت احساس نشاط در او هویدا میشود.

حافظ می فرماید: تو خود حجاب خودی، حافظ از میان برخیز. همۀ زندگی برای عبادت و عشق خدائی است.

پیامبر یک سال در جنگ شرکت میکرد و نتوانست بیتوته کند، سال دیگر بجای 10 روز بیتوته، 20 روز اعتکاف کرد. پیامبر  می فرمایند: ٱلّلهُمَّ وَ لا تَکِلْنی إِلی نَفْسی طَرْفَةَ عَیْنٍ أَبَداً: خداوند لحظه ای مرا به حال خود وامگذار.

آنکه هجرت را مقصد دانست از ویرانی آشیانه چه هراسی دارد؟

انسان مؤمن انسانی است که دلش امن است. کسی که ایمان دارد امن است و وعظ و مجادله به وصف احسن است و حکمت مطلق است.

عقل و علم با یکدیگر حکمت یا حق هستند. انسان مضطرب مانند کودکی مضطرب است که در برابر ناملایمات دنیا است و اگر آگاهی پیدا کند که همه چیز مربوط به آخرت است، دیگر دیگران نیستند و هدف آخرت است، مقصد آنجا ست، رحم در دایره دنیا محیط شده است، اگر دنیا نباشد رحم از بین میرود و دنیا در دایرۀ آخرت است، اگر آخرت نباشد دنیا خودبخود ارزش ندارد.

در قرآن کریم آمده است که در عالم قیامت می گویند چقدر وقت در دنیا بودید؟ می گوئید: ان لبستم: یک نیمه روز یا یک روز.

حضرت زینب (ع) فرمود: مارایت الا جمیلا: چرا انسانها فریب دنیا را میخورند؟ مأمور به آبادانی دنیا هستند. غم خویش نخورند، غم روزی آنها را فرسوده مینماید.

امروز اخلاق، حق الناس، خودسازی درونی، هجرت به سوی آخرت، مرگ اندیشی، قیامت، میزان اعمال انسان، باورهایی است که کمتر انسان امروزی به آن فکر میکند. قرآن هم میفرماید: کَلا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَتَذَرُونَ الآخِرَةَ ( دنیا را دوست دارد و آخرت را رها میکند) در حالی که ابعاد تبلیغ در تربیت دینی و فلسفه زندگی، تشویق به تفکر و حکمت و موعظه و جدال است.

منابع: سایت اصفهان مسجد

ویرایش:8/4/1392

نیمه دوم سال 1392، تدوین: دکتر حسن کرباسی

 

fit-400x320.jpgنقش تبلیغ در تربیت دینی

 

 

 (شماره70)

پیشرو در فرهنگ پزشکی و اسلامی

کلینیک دکتر کرباسی

متخصص اعصاب و روان

مشکلات جنسی، اعتیاد

چهارراه/جنب بازار علی/پاساژ ولیعصر(عج)

طبقه فوقانی واحد 2

تلفن: 4464242 ـ 4456164-0361

همراه: 09131622363

آدرس اینترنتی :   Drkarbasi32.blogfa.com